Monday, February 2, 2009
ေသျခင္းမတုိင္ခင္...
လူတစ္ေယာက္ သစ္ေတာထဲက ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတုံး ရုတ္တရက္
အစာေရစာငတ္မြတ္ေနတဲ့
က်ားႀကီးတစ္ေကာင္နဲ႔တုိးမိတယ္။ က်ားႀကီးကတစ္ခ်က္ဟိန္းၿပီး
ခုန္အုပ္လုိက္တယ္။ သူကအျမန္ဆုံးႏႈန္းနဲ႔ လွည့္ ေျပးပါေတာ့တယ္။
အစြမ္းကုန္ေျပးေနေပမဲ့ က်ားကလည္း ထက္ခ်ပ္မကြာေျပးလုိက္
လာေနတယ္။
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ေတာင္ကမ္းပါးအစပ္နားထိ ေရာက္လာ တယ္။
ေျပးစရာေျမမရွိေတာ့ဘူး။
" ဒီက်ားရဲ႕ အဖမ္းခံရရင္ အရွင္လတ္လတ္အစားခံရမယ္။
ေခ်ာက္ထဲခုန္ခ်လုိက္တာကမွ ကံေကာင္းရင္ ရွင္ႏုိင္ ေသးတယ္"
လုိ႔ေတြးၿပီး
ေတာင္ကမ္းပါးကေန လႊားကနဲခုန္ခ်လုိက္ေတာ့တယ္။ သိပ္ကုိကံ
ေကာင္းသြားတယ္။
သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚမွာ သြားတင္ေနတယ္။ ဒီအပင္က ကမ္းပါးျပတ္
တစ္ေနရာမွာ
ေပါက္ေနတဲ့ ဆီးပင္။ ဆီးသီးေတြ ပင္လုံးျပည့္ သီးေနေလရဲ႕။
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ အားရအားတက္ေနဆဲမွာပဲ ကမ္းပါးျပတ္ေအာက္
ဟုိးအေ၀းဆီက
ျခေသၤ့တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေဟာက္သံကုိၾကားလုိက္ရတယ္။ ငုံ႔ၾကည့္လုိက္
ေတာ့ ေအာက္ကသူ႔ကုိေမာ့ၾကည့္ေနတာ အတုိင္းသား ျမင္လုိက္ရတယ္။
ရင္ထဲ "ဖုိကနဲ"
တုန္သြားတယ္။ တစ္ခ်က္ျပန္ေတြးၾကည့္ျပန္ေတာ့ က်ားပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ျခေသၤ့ဘဲျဖစ္ျဖစ္ သားရဲတိရိစာၦန္ဘဲ။ ဘယ္အေကာင္ရဲ႕ အစားခံရခံရ
အတူတူဘဲဘာမွမထူးဘူးလုိ႔ ေတြးမိသြားျပန္တယ္။
စိတ္ႏွလုံး ဒုံးဒုံးခ်လုိက္ႏုိင္ခ်ိန္မွာဘဲ အသံတခ်ဳိ႕ ၾကားရျပန္တယ္။
ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္က ဆီးကုိင္းကုိ ကုိက္ေနတဲ့ အသံဘဲ။ ရုတ္တရက္
တစ္ခ်က္ျပာသြားေပမဲ့ ခ်က္ျခင္းျပန္ၿပီး ၿငိမ္သက္သြားတယ္။
သစ္ကုိင္းကုိၾကြက္ကုိက္လုိ႔ အကုိင္းက်ဳိးက်ၿပီးေသတာက
ျခေသၤ့ကုိက္စားလုိ႔ေသတာထက္ေတာ့
ေတာ္ေသးတယ္လုိ႔ေတြးမိ သြားတာကုိး။
စိတ္ျပန္လည္ၿငိမ္သက္သြားေတာ့ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ
ဆီးသီးမွည့္ေတြခ်ည္းပဲဆုိတာ ေသခ်ာျမင္မိေတာ့ တယ္။
ဒါနဲ႔ဆီးသီးေတြကုိခူးၿပီး စားေနေတာ့တယ္။ သူ႔တစ္သက္မွာ
ဒီေလာက္အရသာရွိတဲ့ဆီးသီးမ်ဳိး မစားခဲ့ဖူးဘူးလုိ႔ သူခံစားမိတယ္။
သုံးေထာင့္သ႑ာန္ရွိတဲ့
သစ္ပင္ခြၾကားေကာင္းေကာင္းတစ္ခု ရွာၿပီး ေသခ်ာ
ထုိင္ေတြးရင္း စဥ္းစားတယ္။
" အေႏွးနဲ႔အျမန္ ေသရေတာ့မဲ့အတူတူ မေသခင္
တစ္ေရးတစ္ေမာေကာင္းေကာင္းအိပ္ပစ္လုိက္မယ္"
ဒါနဲ႔ သစ္ကုိင္းကုိမွီၿပီး တေခါေခါ အိပ္ေမာက်သြားေတာ့တယ္။
အိပ္ရာကႏုိးလာေတာ့ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲႏွစ္ေကာင္းလုံး
ကုိမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။
က်ားနဲ႔ျခေသၤ့ကုိလည္း မေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ သူက သစ္ကုိင္းေတြကုိ
အသာအယာဆြဲရင္း
ကမ္းပါးထိပ္ကုိ ခဲရာခဲဆစ္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တြယ္တက္လာခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ အသက္အႏၱရာယ္ေဘးက သီသီေလးလြဲလာခဲ့ေတာ့
တယ္။ျဖစ္ပုံက သူအိပ္ေပ်ာ္သြားတုံး ဆာေလာင္လြန္းတဲ့ က်ားက
ဘယ္လုိမွမေအာင့္မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆုံး ကမ္းပါးေပၚက ဟိန္းေဟာက္ရင္း
လုိက္ၿပီးခုန္ခ်သြားတယ္။ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲႏွစ္ေကာင္က က်ားဟိန္းသံေၾကာင့္
ေၾကာက္လန္႔ၿပီးထြက္ေျပးကုန္ၾကတယ္။ ကမ္းပါးေပၚက ခုန္ခ်လုိက္တဲ့က်ားနဲ႔
ကမ္းပါးေအာက္က ျခေသၤံ့တုိ႔ တုိက္ပြဲအႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ပြားၿပီး ႏွစ္ေကာင္လုံး
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေမာဟုိက္ ထြက္ခြာသြားၾကၿပီ။
လူေတြက အမိ၀မ္းက ကၽြတ္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး
အက်ပ္အတည္းအခက္အခဲေတြဟာ က်ားႀကီးလုိဘဲ တစ္ေကာက္ေကာက္
ေနာက္ကမျပတ္လုိက္ေနတယ္။ ျခေသၤ့နဲ႔တူတဲ့ ေသျခင္းတရားဟာလည္း
ကမ္းပါးေအာက္က
လည္တဆန္႔ဆန္႔နဲ႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတယ္။ ေန႔လယ္ေနခင္းနဲ႔
ညဥ့္နက္သန္းေကာင္တုိ႔နဲ႔တူတဲ့ ၾကြက္အျဖဴနဲ႔အမဲတုိ႔ဟာ ခဏတာဘ၀ရဲ႕
ခႏၵာကုိယ္ကုိ တစ္လွည့္စီကုိက္ျဖတ္ေနတယ္။ တေန႔ေန႔မွာေတာ့ ျခေသၤ့ႀကီး
ခံတြင္းထဲ က်ေရာက္မွာကေတာ့ ဧကန္ပါဘဲ။
လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အဆုိးဆုံးအျခင္းအရာဟာ ေသျခင္းဘဲဆုိတာ သိေနမွေတာ့
တစ္နည္းဘဲရွိတယ္။ ေသာကကင္းကင္းနဲ႔ သစ္ပင္ေပၚက အသီးကုိ
ဇိမ္ခံတတ္ဖုိ႔ဘဲ။
ၿပီးေတာ့ ေသာကကင္းကင္းနဲ႔ တစ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔ဘဲ။
အဲဒီလုိရႈတ္ေထြးမႈကင္းတဲ့စိတ္မ်ဳိးထားႏုိင္မွသာ ဘ၀ရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့
"ဆီးသီး"ရဲ႕ အရာသာ ခ်ဥ္ၿပဳံးၿပဳံးကုိ ခံစားရမွာပါ။
BeautyMax Magazin မွ ေမာင္ေမာင္လႈိင္ ၏ စာပုဒ္ေလးပါ။
"ဘဲ"နင္းမိသူ
လူသံုးေယာက္ကြယ္လြန္ျပီးေနာက္ေ
ကာင္းကင္ဘံုကိုေရာက္လာတယ္။
ဂိတ္ဝမွာစိန္႔ပီတာ (ဂိတ္ဝေစာင့္တဲ့တမန္ေတာ္)ရပ္ေနတယ္
(ဝင္ခြင့္ဗီဇာစစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ)။
ေကာင္းျပီ အခ်က္အလက္ျပည့္စံုတယ္…ေမာင္မင္းတို႔ို႔ေကာင္း
ကင္ဘံုကိုဝင္ႏိုင္ျပီ။
တစ္ခုေတာ့မွာခ်င္တယ္ ဒီမွာ"ဘဲ"ေတြသိပ္ေပါမ်ားတယ္…
ဒါေပမယ့္…"ဘဲ"ေတြကို
တက္မနင္းမိေစနဲ႔လို႔ စိန္႔ပီတာကအေသအခ်ာမွာၾကားျပီးဂိတ္
တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။
ေကာင္းကင္ဘံုမွာေျခခ်ဘို႔ေတာင္အေတာ္ခက္ခဲေအာင္"ဘဲ"
ေတြကိုေဖြးေဖြးလႈပ္ျမင္ရတာ
အံ့စရာပါတဲ့။ ၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့လူသံုးေယာက္ထဲက
တစ္ေယာက္ "ဘဲ"
တစ္ေကာင္ကိုနင္းမိတယ္။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို စိန္႔ပီတာေရာက္
လာတယ္။
အဲဒီလူနဲ႔႐ုပ္ဆိုးလြန္းတဲ့အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကိုအတူတြဲခ်ည္ျပီး "
ကဲ…ဘဲကိုတက္နင္းမိသူ
ေမာင္မင္း ရ႐ွိသင့္တဲ့အျပစ္ဒဏ္က ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔သံသရာတိုင္
ေအာင္ေပါင္းသင္းေနထိုင္
ေစသတည္းတဲ့"။ ၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာျပန္ေတာ့ေနာက္တစ္
ေယာက္က "ဘဲ"ကို
နင္းမိျပန္တာေပါ့။ ျမန္လိုက္တဲ့စိန္႔ပီတာ လွစ္ခနဲေရာက္လာ
တယ္ ဒီတစ္ခါပိုလို႔ေတာင္႐ုပ္ဆိုးတဲ့
အမ်ိဳးသမီးပါလာတယ္။ ထုံးစံအတိုင္းအျပစ္ဒဏ္ကေတာ့
မကြဲမကြာအႏွီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔
ရာသက္ပန္ေပါင္းသင္းေစသတည္းေပါ့။ ေနာက္ဆံုးလူကေတာ့
အေတာ္ေသြးပ်က္ေနတယ္။
႐ုပ္ဆိုးတဲ့မိန္းမနဲ႔အိမ္ေထာင္က်မွာသူသိပ္ေၾကာက္တယ္။"ဘဲ"
မနင္းမိေအာင္အရမ္းကို
ဂ႐ုတစိုက္ေနလိုက္တာအေတာ္ၾကာၾကာဘဲတဲ့။ သူေကာင္းကင္
ဘံုေရာက္တဲ့ႏွစ္ပါတ္လည္ေန႔
ေရာက္ေတာ့ စိန္႔ပီတာေရာက္လာတယ္။ ညေနဆည္းဆာမွာသူ႔ကို
သာယာလွပတဲ႔ကမ္းစပ္ကို
ေခၚသြားတယ္။ အဲဒီမွာအလြန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္
ကိုေတြ႔ရတယ္တဲ့။
ေသခ်ာတာကေတာ့ သူနဲ႔အဲဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔စံုဖက္ေပးေတာ့မွာပါ။
စိတ္လႈပ္႐ွားစြာနဲ႔ စိန္႔ပီတာကို
ေမးလိုက္တယ္…"အ႐ွင္အဘယ္အမႈအရာေတြေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္
မ်ိဳးအႏွီေကာင္းခ်ီးမဂၤလာႏွင့္
ထိုက္တန္ရပါသလဲ"။ စိန္႔ပီတာမေျဖခင္ဘဲ အမ်ိဳးသမီးကဝင္ေျဖလိုက္တယ္…
"႐ွင့္ကိစၥကိုေတာ့မသိပါဘူး…ကၽြန္မအျပစ္ကေတာ့တခ်က္ကေလး
သတိလက္လြတ္ျဖစ္ျပီး အဲဒီေသာက္ဘဲတစ္ေကာင္ကိုနင္းမိတာပါဘဲ"
..လို႔စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးေျပာလိုက္သတဲ့။
ကဲ…ေနာက္ဆံုးတတိယလူဘယ္လိုဆိုတာသေဘာေပါက္မယ္လို႔
ထင္ပါတယ္။ လက္စသတ္ေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ကရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္
သူျဖစ္ေနေတာ့တာကိုး။
လူဆိုတာက ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကိုသိပ္မစဥ္းစားၾကဘူးေနာ္။
သူရဲ႕ထိုက္တန္မႈေၾကာင့္ေကာင္းမႈခံစားၾကတယ္လို႔တဘက္သတ္ထင္
ၾကတာကလား။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ…႐ုပ္ဆိုးလို႔စိတ္ဓါတ္ေတာ့မက်နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ "ဘဲ"
နင္းမိသူေတြထဲက
ေခ်ာေမာလွပသူေလးေတြရႏိုင္ပါေသးတယ္။
မိန္းမေတြသာ မရွိရင္ ကမာၻေပၚမွာ...
မိန္းမေတြသာ မရွိရင္ ကမာၻေပၚမွာ ေငြဆိုတာ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ရွိမွာ
မဟုတ္ဘူး။
အိမ္ေထာင္မက်ျခင္းဟာ မ်ိဳးရိုးလိုက္တဲ႔ ေရာဂါေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။
အစဥ္သျဖင့္ ၾကာရွည္တည္တံ႔ေနတာဟာ ခ်စ္ေမတၱာ မမည္ဘူး၊
အဲဒါ…ပလပ္စတစ္ပဲ..။
လူမိုက္ေတြသာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာ…၊
လူယုတ္မာေတြကေတာ႔ လူပ်ိဳၾကီးပဲ လုုပ္ၾကတယ္။
ေယာက်ာ္းေတြဟာ ငါးစိမ္းျမင္ ငါးကင္ ပစ္တတ္တဲ႔ အမ်ိဳးတဲ႔…၊
အဲဒါ မွားတယ္…ငါးစိမ္းေရာ ငါးကင္ပါ ယူမယ္႔ အမ်ိဳး။
ထုိင္ျပီးပ်င္းေနမယ္႔ အစား အိပ္ပစ္လိုက္ပါ။
ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ စီမံေဆာင္ရြက္တဲ႔ ေနရာမွာ ႂကြက္ေတြနဲ႔
လူေတြဟာ နင္လားငါလားပဲ။
လူမိုက္မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာ႔ သင့္ၾကည့္မွန္ုကို
ရိုက္ခြဲပစ္လိုက္ပါေတာ႔…။
အေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြေတြေတာင္ တစ္ေယာက္ အသုဘ
တစ္ေယာက္ လိုက္ပို႔ႏုိင္ၾကလို႔လား။
ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ေပၚလာေပမယ္႔
ေၾကာင္ေတြကေတာ႔ ႂကြက္ခုတ္ေနတုန္းပဲ…။
ေတာ္လွပါတယ္ ဆိုတဲ႔ လူေတြက နယူးကလီးယား လက္နက္ကုိ
တီထြင္တယ္တဲ႔ ၊ ဘယ္ႂကြက္မွ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ထြင္ဖို႔ စိတ္မကူးဘူး။
အတုခိုးသူ...
* ပီတာေလးသည္ ၄င္း၏အစ္ကုိအႀကီးဆံုး လုပ္သည္႕အတိုင္း
အတုခိုးလုပ္ေလ႕ရွိသည္။ တစ္ေန႕ အခန္းထဲ ထိုင္ေနရင္း
တစ္ဖက္အခန္းမွ အစ္္ကုိႀကီးအသံကုိ ၾကားရသည္။ အစ္ကုိႀကီးက
၄င္း၏သူငယ္ခ်င္းကိုေျပာျပေနျခင္းျဖစ္သည္။
"ငါ ေကာင္မေလးကုိ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚ တင္လိုုက္ၿပီး
ေတာဘက္ကိုေမာင္းသြားတယ္။ ေတာထဲ ေရာက္ေတာ႔ သူ႕
ကုိနမ္းမယ္ လုပ္တယ္။ "ဟင့္အင္း၊ ဟင့္အင္း" လို႕ေျပာၿပီး
ေကာင္မေလး ေနာက္ကိုဆုတ္သြားတယ္။ ငါ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္
ကယ္ေပၚ တက္ထိုင္လိုက္ၿပီး စက္ကုိႏိႈးတယ္။ "ေကာင္းၿပီေလ၊
ဒါေလးေတာင္မွ ခြင့္မျပဳဘူးဆိုရင္ေတာ႕ ကုိယ္႕ဘာသာကုိယ္
လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးျပန္ေပေတာ႕" လို႕ေျပာၿပီး ငါ ေမာင္းထြက္သြားတယ္"
ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ပီတာေလး စက္ဘီးစီးေနရင္ အိမ္နီးခ်င္း
နာတာရွာေလးကုိ ေတြ႕သည္။ စက္္ဘီး ေနာက္ခံုေပၚ နာတာ
ရွာေလးကုိ တင္ၿပီး ပီတာေလး ေတာထဲဘက္နင္းသည္။
ေရာက္ေသာအခါ ပီတာေလး ေကာင္းမေလးကုိ ေမးသည္။
" နာတာရွာ၊ ငါ နင့္ကုိ နမ္းခ်င္တယ္။ ရမလား"
" နမ္းေလ"
" အမ္—-ဒီလိုဆိုရင္ ေရာ႕ စက္ဘီးကုိယူသြား။ ငါ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္မယ္"
ထန္းလွ်က္ႏွင့္ ပဲႀကီးေလွာ္
တစ္ခါတုန္းက ….ထန္းလွ်က္နဲ႔ ပဲႀကီးေလွာ္တို႔ ရည္းစားျဖစ္ၾကသတဲ့…….
တစ္ေန႔မွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေရကန္ေဘးမွာ ခ်ိန္းေတြ႔ၾကတယ္…
ေရကန္ထဲမွာလည္းၾကာပန္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာပဲတယ့္
ဒါနဲ႔ ပဲၾကီးေလွာ္က…..
ေမာင္ရယ္….မကိုခ်စ္ရင္ေလ
ဟိုကန္လယ္က ၾကာပန္းကို ခူးေပးပါေနာ္
ဆိုၿပီး ခၽြဲသတဲ့…..
ဒါနဲ႔ ထန္းလၽွက္လည္း…..
ေအးပါကြာ ငါမင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ခူးေပးပါမယ္
ဆိုၿပီး ေရထဲဆင္းသြားပါေလေရာ…..
ကန္လယ္ကိုေရာက္လို႔ ၾကာပန္းခူးဖို႔ လက္လွမ္းကာရွိေသး
ပလုတ္ဆိုၿပီး အရည္ေပ်ာ္သြားပါေလေရာ
ပဲႀကီးေလွာ္ကလည္း ဒါကိုျမင္ၿပီး အားရပါးရ ရယ္ပါေလေရာ…
သူကလည္း ရယ္ရင္းရယ္ရင္းနဲ႔ အရယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ျခမ္းၿပဲေရာ……..
ၿမီးဆြဲတုတ္ထိုး...
တစ္ခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ ေဒေ၀ါဆိုတာကို ဘာမွန္းမသိဘဲ
အရမ္းေၾကာက္ၾကသတဲ့ …
ညေနဆိုရင္ ရြာၾကီးတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ၿပီး ညိမ္သက္ေနတာဘဲတဲ့…….
ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ ႏြားသူခိုးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာဘာေလေရာ…
ဒီသူခိုးကလည္း ခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္ရယ္….သူကသြားခိုးမယ့္
ညက ဒီလိုစဥ္းစားသတဲ့..
အင္း…..ဒီရြာက ေဒေ၀ါရွိတယ္တဲ့
ငါကလည္း သြားမွျဖစ္မွာဆိုေတာ့…
ဘာဘဲေနေန သြားမယ္ကြာ..
ဆိုၿပီး သြားသတဲ့….
ဒီလိုအၾကံတူတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ဒါေပမယ့္ သူက က်ားေလ..
က်ားကလည္းေဒေ၀ါ ဆိုတာဘာမွန္းမသိဘူး တဲ့ သူကလည္း
ေဒေ၀ါကိုေၾကာက္တာဘဲတဲ့
ဒါနဲ႔သူတိုႏွစ္ေယာက္တစ္အိမ္ထဲမွာ ဆံုမိၾကတယ္..
ဒါနဲ႔ သူခိုးက က်ားကို ႏြားထင္ၿပီးတက္အခြ
က်ားကလည္းေဒ၀ါဆိုၿပီး ေအာ္ေျပးေတာ့တာဘဲ….
အမယ္ေလး ေဒေ၀ါဗ်ိုဳ႕႕ ေဒေ၀ါ ေဒေ၀ါ
ကၽြန္ေတာ္ေက်ာေပၚကို တတ္စီးတယ္ဗ်
ဒါနဲ႔သူခိုးလည္း က်ားမွန္းသိသြားျပီး ေၾကာက္ၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔
ေတာစပ္ကသစ္ပင္ကိုလွမ္းဆြဲၿပီး သစ္ေခါင္းထဲ ၀င္ပုန္းေနခဲ့တယ္
က်ားကလည္းေျပးေနတုန္ဘဲ……ဒါကိုေမ်ာက္ကျမင္သြားၿပီး က်ား
ကိုေမးသတဲ့
ေမ်ာက္……….အိုအေဆြက်ား ဘာလို႔ေမာႀကီးပန္းႀကီး ေျပးေနရတာလဲ
က်ား………….မေျပာ ေျပာခ်င္ပါဘူး အေဆြရာ က်ဳပ္ေက်ာေပၚကို
ေဒေ၀ါတတ္စီးလိုဗ်
ေမ်ာက္……….ဟာဟုတ္လား ဘယ္မွာလည္းေဒေ၀ါ
က်ား…………ဟိုေတာစပ္က သစ္ပင္ေပၚမွာေပါ့
ဒါဆိုက်ဳပ္သြားၾကည့္လိုက္ ဦးမယ္ဆိုၿပီးသြာၾကည့္ပါေလေရာ…
ဟိုေရာက္ေတာ့ ဘာမွမေတြ႔ဘူးဆိုၿပီး သစ္ေခါင္းထဲ စမ္းၾကည့္ပါ
ေလေရာ
ပထမေတာ့ လက္နဲ႔စမ္းၾကည္တယ္..သူခိုးကလည္းဘာမွန္းမသိ
ဘူးဆိုၿပီး ေနာက္ကိုဆုတ္ေနသတဲ့
ေမ်ာက္လည္း လက္နဲ႔မမီွေတာ့ ေျခေထာက္နဲ႔စမ္းပါေလေရာ
မရေတာ့ အၿမီးနဲစမ္းပါေလေရာ …..
ဒါနဲ႔သူခိုးကလည္းထြက္ေျပးခ်င္ေနတာနဲ႔ စိတ္ေပါက္ေပါက္ရွိလွၿပိဆိုၿပီး
အၿမီးကို ဆြဲၿပီးသူ႔မွာပါလာတဲ့တုတ္နဲ႔ ဖင္ေဆာင့္ထိုးလိုက္ေရာ…
ဒါနဲ႔ေမ်ာက္လည္းေအာ္ေျပးပါေလေရာ…..
အမယ္ေလး ေဒေ၀ါမဟုတ္ဘူးဗ်…
ျမီးဆြဲတုတ္ထိုး…ျမီးဆြဲတုတ္ထိုး…..
Subscribe to:
Posts (Atom)
